Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Drama Κούπα

Όταν βγήκα από την προηγούμενη σχέση μου ένιωθα σαν το μεγαλύτερο θύμα του κόσμου, απόλυτα αδικημένη, γεμάτη θύμο, "αδειασμένη" και όλα τα γνωστά. Νόμιζα ότι έχω πληγωθεί τόσο ανεπανόρθωτα που ποτέ δε θα ήμουν ίδια. Ακόμη πίστευα πως τελικά όλοι θα έρθουν στη ζωή μου με σκοπό να με εκμεταλλευτούν και το χειρότερο όλων,  ότι θα τους αφήσω. Για καιρό κουβάλαγα τις πληγές μου, μέσα στη βαλιτσούλα μου πέρα δώθε, πέρα δώθε. Και κλαιγόμουν, σε όλους, σε όλα, σε εμένα, στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, στους φίλους μου, στους γονείς μου. Απλά κλαιγόμουν για το πόσο μεγάλο θύμα ήμουν. 






Μέσα στη σχέση μου ένιωθα σαν σε ένα παιχνίδι με χαρτιά. Ήξερα τους κανόνες, αλλά έκανα σε όλους τους συνδυασμούς λάθος. Κράταγα στα χέρια μου την κέντα και έχανα από την μπλόφα. Πέταγα λοιπόν τον Άσσο και τράβαγα την Drama Κούπα!!! 








Έπαιζα τη μία παρτίδα μετά την άλλη, τράβαγα χαρτιά και πόνταρα όλο και μεγαλύτερα ποσά από τα αποθέματα ενέργειάς μου. Οι συμπαίχτες μου φώναζαν να πάω πάσο, ίσως και να αποσυρθώ από την παρτίδα. Αλλά όλοι οι μεγάλοι παίχτες τελειώνουν ένα παιχνίδι μόνο όταν ποντάρουν τα ρέστα τους...και φυσικά τα χάσουν. Όμως μόνο όταν αδειάζεις εντελώς από το παρελθόν μπορεί να έρθει το μέλλον και να σε γεμίσει ξανά!  





Σε τέτοιου είδους παρτίδες, η ζωή δεν ξέρεις τι χαρτί θα σου μοιράσει,ούτε τον τρόπο που θα παίξει ο αντίπαλος.


 Μπορεί να πάρεις ό,τι έχει ο άλλος ή και να χάσεις τα πάντα...












... Όμως ευτυχώς, υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι
 για να βγει κάποιος κερδισμένος.








Και εγώ αν και έχασα και την τελευταία μάρκα μου, είμαι η πλέον κερδισμένη και για πολλά βραδιά ευχαριστώ τον Γκρουπιέρη εκεί ψηλά, που έφερε το Λυκάκι μου τώρα στη ζωή μου! 











"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"