Όταν φεύγει η μέρα....

Λένε πως όταν φεύγει η μέρα δυο άγγελοι κρυφά σ' ακολουθούν!!!

Όταν φεύγει η μέρα εγώ ταξιδεύω, βλέπω όλα τα φώτα να σβήνουν και να μένει ανοιχτό το δικό μου. Δυο φίλες μου μόλις έφυγαν από το σπίτι και πήγαν να σβήσουν τη μέρα τους η μία στην αγκαλιά της άλλης! 

Ο κολλητός μου θα σβήσει τη μέρα του ή χωρισμένος ή κάνοντας παθιασμένο σεξ με τον φίλο του. Η κοπέλα μου έσβησε τη μέρα της φτιάχνοντας μία λεμονόπιτα και εγώ... Εγώ σβήνω τη μέρα μου γράφοντας! Που και που κάνω μικρές παύσεις κοιτώντας τον πλαϊνό μου τοίχο και φαντάζομαι να υπάρχει ένα παράθυρο που θα δείχνει κόσμο έξω, τι κάνει ο κάθε ένας μας τώρα που η μέρα φεύγει!

Αλλά ξέρω ότι όταν όλα τα φώτα σβήσουν, όποιοι και αν είμαστε, gay, straight, by, queer, σε όποια αγκαλιά και αν βρισκόμαστε, όποια ανάσα και αν ζεσταίνει τον λαιμό μας, όποια καρδιά και αν ακούγεται να χτυπάει ρυθμικά δίπλα μας,  μόνο τις δικές μας σκέψεις θα ακούμε λίγο πριν κοιμηθούμε! 

Υπάρχει μία φωνή που είτε θα φωνάζει, είτε θα ψιθυρίζει! Είτε θα ακούγεται σαν τη φωνή μας, είτε θα παίρνει τη μορφή ενός άλλου. Είναι η φωνή που μας θυμίζει τα όνειρά μας, τις ευχές μας, τις ανησυχίες μας, τα άγχη μας, τους φόβους μας, τα βήματα της μέρας μας. Είναι αυτή που μας υπενθυμίζει τα σημαντικά και τα ασήμαντα, είναι αυτή που μας κυνηγάει να την ακούσουμε ή αυτή που συναντάμε μπροστά μας να μας δίνει το χέρι και να μας λέει "Μπράβο!"

Και αυτή η φωνή είναι που θα πρέπει να μας πει "καληνύχτα" για να κοιμηθούμε!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

I wish you were here....

Στατιστικά 2 στις 3 λεσβίες έχουν ζήσει στη διάρκεια της ζωής τους τουλάχιστον μία εξ αποστάσεως σχέση! Εγώ τη ζω εδώ και δύο χρόνια περίπου και βιώνω όλες τις δυσκολίες και τους συμβιβασμούς που πρέπει να γίνουν. Όσο περνάει όμως ο καιρός συνειδητοποιώ ότι  το περίεργο με την απόσταση είναι ότι δεν είναι μόνο χιλιομετρική! Και θυμάμαι μία ιστορία του Mahatma Gandhi που μου διηγήθηκαν κάποτε:

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδός έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:

-"Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;"

-"Γιατί χάνουν την ηρεμία τους" απάντησε ο ένας.

-"Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;" ξαναρωτά ο σοφός.

-"Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος" είπε ένας άλλος μαθητής.

Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση:

"Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή; "

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο.

"Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;

Γιατί όταν θυμώνουν δυο άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ...

Και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά για να καλύψει την απόσταση...

Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν' ακουστούν.

Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;

Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν! Κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά...

Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν, παρά μονάχα ψιθυρίζουν.

 

Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. 

 

Οι μεγάλες αποστάσεις χωρίζουν τους ανθρώπους. Όμως τα δυνατά αισθήματα τους ενώνουν.

Το δυσκολότερο ταξίδι είναι αυτό που κάνουμε για να συναντήσουμε την ψυχή ενός άλλου ατόμου....

...το μόνο που χρειάζεται είναι ο κατάλληλος συνταξιδιώτης για να το πραγματοποιήσουμε!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Και όμως είναι ακόμη εκεί!!!

Χτες βράδυ μίλαγα με μία φίλη μου όπου την άκουσα για ακόμη μία φορά να λέει πόσο δεν αντέχει μία δική της φίλη. Άκουσα για ακόμη ένα βράδυ όλους τους χαρακτηρισμούς που της κόσμησε, την κλασσική πλέον ατάκα ότι η "γκόμενα είναι Σάικο" και το γνωστό και μη εξαιρετέο "δε θα ξανασηκώσω το τηλέφωνο όταν με πάρει"! Μα αυτή δεν είναι που διατηρεί τη συγκεκριμένη σχέση;; Θα ήταν εύκολο να την κρίνω, αν είχα πάθει επιλεκτική αμνησία στη δική μου συμπεριφορά σε παρόμοιες καταστάσεις.

Όλοι μας έχουμε βρεθεί στη θέση της, να πιστεύουμε δηλαδή ότι σχετιζόμαστε με άτομα που δε μας ταιριάζουν! Όταν αντιλαμβανόμαστε τα περίεργα βλέμματα των γύρω μας που κοιτάνε την butch φίλη μας και αμέσως μετά εμάς. Ή όταν γνωρίζουμε την "ξέρω τα πάντα (με τη βοήθεια του Google)" κοπέλα της κολλητής μας ή την "η μουσική φτάνει μέχρι τον Καρά" λεσβία που μας την πέφτει στο chat! Έχουμε προσπαθήσει πολλές φορές να απομακρυνθούμε από κοντά τους, ή έχουμε προσπαθήσει να τους αλλάξουμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Και όμως συνεχίζουμε να είμαστε μαζί τους ή συνεχίζουν να έρχονται κοντά μας.

Αυτό που μέσα στον εκνευρισμό της δεν ανέφερε η φίλη μου είναι ότι κάθε βράδυ, θα λάβει ένα μήνυμα που της λέει "Καληνύχτα", και όταν ξυπνάει το πρωί βρίσκει άλλο ένα που της εύχεται "Καλημέρα"! Ότι κάθε φορά που θα έχει ένα πρόβλημα αυτή θα απαντήσει στο τηλέφωνο και θα αφιερώσει τον χρόνο της για να την ακούσει και να της πει ότι "όλα θα πάνε καλά". Ότι πάντα χρειάζεται κάποιος να της ψάξει γρήγορα στο ίντερνετ πού είναι αυτή η πειραματική σκηνή με τους δύο ηθοποιούς που θα παίξουν όλον τον Σαίξπηρ σε ένα βράδυ, και στην τελική ο Καράς έχει πει τραγουδάρες!! 

Στη ζωή συναντάμε συντρόφους και δένονται μαζί μας για διάφορους λόγους.

Για να λειτουργήσει όμως, αυτός ο δεσμός δεν πρέπει μόνο να δεχθούμε αυτούς τους ανθρώπους στη ζωή μας, αλλά να τους δεχθούμε και για αυτό που είναι!!!

Κάποιες φορές μας βρίσκουν αυτοί και όσο και αν προσπαθούμε στην αρχή να τους απομακρύνουμε βρίσκουν τον τρόπο να μπαίνουν στη ζωή μας ...

...ώσπου στο τέλος συνειδητοποιούμε πόσο τους χρειαζόμαστε!

 

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Το ένα....

Πώς μπορεί το ένα να είναι τόσο δυνατό;

Υπάρχει κάπου γραμμένη μία ιστορία ενός Ινδιάνου αρχηγού. Αυτός επέλεξε για γυναίκα του την Red Rose. Πριν παντρευτούν ο Αρχηγός μίλησε στην μέλλουσα γυναίκα του και την προειδοποίησε ότι το μόνο που δε θα ανεχτεί από αυτήν είναι να ανακατευθεί σε θέματα αρχηγίας της φυλής. Μόλις γίνει αυτό θα έχει δικαίωμα να πάρει μόνο ένα πράγμα μέσα από τη σκηνή και μετά θα φύγει. Η γυναίκα συμφώνησε και λίγες μέρες μετά έγινε η τελετή της ένωσής τους. Ένα πρωινό η γυναίκα είδε λίγο έξω από τη σκηνή δυό άντρες να μαλώνουν για ένα τσεκούρι. Η γυναίκα ήξερε ότι το τσεκούρι άνηκε στον πρώτο άντρα και ότι ο δεύτερος το διεκδικούσε άδικα. Πλησίασε λοιπόν τους δύο άντρες και εκείνοι της έδειξαν το σεβασμό που αρμόζει στη γυναίκα του αρχηγού. Τους ρώτησε τι συνέβη και μίλησε ο πρώτος "Αυτό το τσεκούρι είναι δικό μου", "Όχι, δικό μου είναι!" απάντησε αμέσως ο δεύτερος. Η γυναίκα έδωσε το τσεκούρι στον ιδιοκτήτη του και τους έστειλε πίσω στις δουλειές τους. Όταν το έμαθε αυτό ο Αρχηγός πήγε έξαλλος στη σκηνή, να την βρει και να της ζητήσεις τον λόγο. "Σου είχα πει ότι τη στιγμή που θα ασχοληθείς με θέματα της φυλής θα φύγεις. Αυτό κάνε λοιπόν". Η γυναίκα ζήτησε μία χάρη: να πιουν μαζί ένα φλιτζάνι τσάι και μετά θα έφευγε. "Αρχηγέ μου είπες ότι μπορώ να πάρω μαζί μου ένα πράγμα. Μπορώ να πάρω όποιο πράγμα θέλω;" ρώτησε η γυναίκα καθώς έπιναν. "Ναι" απάντησε ο αρχηγός και λίγο μετά λιποθύμησε. Όταν ξύπνησε δεν αναγνώριζε τη σκηνή που βρισκόταν, αλλά αναγνώρισε τη γυναίκα του. Της φώναξε με ποιο δικαίωμα τον πήρε από τη σκηνή του, πως τον νάρκωσε και πού τον πήγε. Η γυναίκα απάντησε " Αρχηγέ, μου είπες ότι μπορώ να πάρω ένα πράγμα από τη σκηνή, όποιο ήθελα και αυτό έκανα. Πήρα εσένα επειδή εσένα θέλω μόνο, και τώρα είμαστε στη σκηνή μου!". Ο Αρχηγός μετά από αυτό παραιτήθηκε από τη θέση του Αρχηγού της φυλής και υποκλίθηκε στην ανωτερότητα του πνεύματος της γυναίκας του.

Ο κομήτης του Halley επισκέπτεται την Γη κάθε 76 έτη. Όσος δηλαδή είναι περίπου και ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων αυτού του πλανήτη. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι κάποιοι μπορεί να μην τον δουν και καθόλου. Ή να τον έχουν δει μόλις γεννήθηκαν και να ξαναπεράσει τη στιγμή που θα πεθαίνουν, οπότε θα είναι σαν να μην τον έχουν δει ποτέ, αλλά κάποιοι θα τον δουν έστω για μία μοναδική στιγμή!

Υπάρχουν κάποια είδη πεταλούδας που ζούνε μόνο για μία ημέρα!!! Γεννιούνται και σέρνονται στο χώμα σαν κάμπιες, κρύβονται μέσα σε ένα κουκούλι για αμέτρητες ώρες περνώντας μέσα από τον επώδυνο αγώνα της μεταμόρφωσης για να πετάξουν έξω ελεύθερες και ολοκληρωμένες μόνο για μία μέρα... και μετά να πεθάνουν! 

 Ένα είδος πιγκουίνου ζει για να ζευγαρώσει μόνο μία φορά, να βρει το ταίρι του και να ολοκληρωθεί για μία φορά! Μόνο μία, και για αυτή τη φορά είναι έτοιμος να θυσιάσει την ίδια του τη ζωή!

Αυτό το Ένα! Από εκεί ξεκινάμε, και όταν αυτό κατακτηθεί, μπορούμε να φτάσουμε στο άπειρο!



Στη ζωή ό,τι είναι ένα μοναδικό, είναι και σπάνιο, και ό,τι είναι σπάνιο είναι και πολύτιμο! Και τα πολύτιμα πράγματα πρέπει να τα φυλάμε, επειδή είναι ο θησαυρός μας! Υπάρχουν πράγματα που θα έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε μόνο μία φορά, να τα αγγίξουμε, να τα δούμε, να τα γευτούμε, να τα βιώσουμε.

Ένα χαμόγελο, ένα δάκρυ, ένα φιλί, ένα "Σ ' αγαπω".... 

....για να είναι μοναδικό, άρα και πολύτιμο!

"...Έπειτα πρόσθεσε:
- Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα.
Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο.
Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό.
Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
- Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, δεν είσαστε τίποτα ακόμα, τους είπε.
Κανείς δε σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν.
Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια μ’ άλλες εκατό χιλιάδες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.

Και τα τριαντάφυλλα στέκονταν θιγμένα.
- Είσαστε όμορφα, όμως είσαστε άδεια, τους είπε ακόμα.
Δεν πεθαίνει κανείς για σας.
Βέβαια, και το δικό μου τριαντάφυλλο ένας απλός περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει.
Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία απ’ όλα εσάς, αφού εκείνο είναι που πότισα.
Αφού εκείνο έβαλα κάτω απ’ τη γυάλα.
Αφού εκείνο προστάτεψα με το παραβάν. Αφού σ’ εκείνο σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο τρεις που άφησα για να γίνουν πεταλούδες).
Αφού εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει.
Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και ξαναγύρισε στην αλεπού:
- Αντίο, είπε…

- Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν.
- Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
- Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
- Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου… είπε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται...."

 

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Τα Γεννέθλιά μου !!!!!!!

Σαν σήμερα έχω τα γενέθλιά μου!  

Χρόνια μου πολλάααα!!!

Θυμάμαι μία ιστορία που διάβασα !!!

Ήταν κάποτε ένας ερευνητής, από αυτούς που ψάχνουν, όχι από αυτούς που βρίσκουν!
Είχε πάει μία μέρα σε ένα χωριό και το πρώτο μέρος που βρέθηκε στο στο δρόμο του ήταν το νεκροταφείο! Σε μία από τις επιγραφές έλεγε "Ο Τάδε, έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο βδομάδες και 3 τρεις μέρες". Λυπήθηκε πολύ όπως όλοι μας όταν συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε στον τάφο ενός παιδιού! Συνέχιζε να διαβάζει και άλλες επιγραφές και διαπίστωνε ότι όλες οι επιγραφές αναφερόντουσαν σε ηλικίες μικρότερες των δέκα ετών! Ταράχτηκε και άρχισε συγκλονισμένος να κλαίει!!!!

Ο φύλακας του χωριού που τον είδε να κλαίει τον πλησίασε και τον ρώτησε τι έχει! Ο ερευνητής τον ρώτησε τι λοιμός μπορεί να έπεσε και βρέθηκαν τόσα πολλά παιδιά θαμμένα; Ο φύλακας χαμογέλασε και του είπε να ηρεμήσει! Τίποτα τέτοιο δε συνέβη! Του εξήγησε δε, ότι όταν ένας νέος συμπλήρωνε τα δεκαπέντε του χρόνια η οικογένειά του του έκανε δώρο ένα τετράδιο να το κουβαλάει πάντα μαζί του, όπως είχε και αυτός!

Στα δεξιά θα γράφει αυτό που απόλαυσε!
Στα αριστερά, πόσο διήρκεσε αυτό!


Για παράδειγμα μία εκδρομή με φίλους, ένα φιλί, η πρώτη φορά που έκανε έρωτα, το πρώτο coming out (αυτό είναι δικό μου) και πόσο κράτησε αυτό; Ένα λεπτό, μία μέρα, δύο βδομάδες;
Ακόμη και ο πόνος που βίωσε! Ένας χωρισμός, μία απώλεια! Επειδή μετά από κάθε δοκιμασία έβγαιναν πάντα πιο δυνατοί, είχαν μάθει κάτι παραπάνω και είχαν διανύσει ένα ακόμη μέτρο στον δρόμο της αυτογνωσίας! 


Έτσι σημείωναν το κάθε λεπτό που πέρναγε και απολάμβαναν... Το κάθε λεπτό!!

Όταν κάποιος πεθάνει, οι υπόλοιποι ανοίγουν το τετράδιο, μετράνε τον συνολικό χρόνο που έχει καταγράψει και αυτόν......



............ΜΟΝΟ αυτόν γράφουνε πάνω στο τάφο του!!!

Επειδή αυτός είναι ο πραγματικός χρόνος που έχουμε ζήσει!!!!!!!!!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Εμπνευσμένο από ένα διήγημα του Jorge Bucay "Cuentos para pensar" (1997)  

Μα είναι μπροστά σου.... δεν το βλέπεις;;;;;

Εδώ και τρεις μέρες ψάχνω να βρω κάτι έγγραφα που έχω χάσει και τα γυαλιά ηλίου μου. Έχω ψάξει παντού και δεν βρίσκω κανένα από τα δύο. Μιλώντας με όλους τους φίλους μου άκουγα μία διαπίστωση μόνο! Ότι είναι "μπροστά μου και δεν τα βλέπω"!

Να σας θυμίσω ότι έχω μυωπία;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Δεν είναι περίεργο όμως τί βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας και δεν το βλέπουμε, ή δεν μπορούμε να το δούμε; Κυρίως όμως αυτό που καλούμαστε να αναγνωρίσουμε είναι οι αλήθειες που κρύβονται κυρίως μέσα μας!

Θυμάμαι τον καιρό που ανακάλυπτα την σεξουαλικότητά μου! Που στοχο-κέντραρα σε όλες τις καθηγήτριές μου και τα μεγαλύτερα κορίτσια των οικογενειακών μας φίλων όταν ερχόντουσαν σπίτι για επίσκεψη, και παρόλα αυτά δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου σαν λεσβία! Ίσως επειδή δεν ήξερα τι σημαίνει αυτό! Πως κρυβόμουν από τον εαυτό μου και του φανερωνόμουν ξανά! Αλλά όπως είπε και ο Μένανδρος "Άγει δε προς φως την αλήθειαν χρόνος" (Μετάφραση: το πέρασμα του χρόνου οδηγεί την αλήθεια προς το φως!!)

Ναι....Ναι... Και με τη Φιλόλογο ήμουν ερωτευμένη!!!!!

 Time Saving Truth from Falsehood and Envy 1737, Francois  Lemoyn, Wallace Collection, London

Κάτι που κατάλαβα σχετικά πρόσφατα είναι ότι ο καθένας μας έχει διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει τις σκληρές αλήθειες της ζωής του. Άλλοι ρίχνονται στον αγώνα να τις αντιμετωπίσουν όσο καλύτερα μπορούν, και άλλοι φεύγουν. Μερικές φορές λέμε ψέματα σ’ αυτούς που αγαπάμε για να τους προστατεύσουμε από αλήθειες που μπορεί να τους πληγώσουν, και τελικά καταλήγουμε να τους πληγώνουμε περισσότερο. Είναι όμως απόλυτα θεμιτό να αποφασίζει ο καθένας μας τι αντίτιμο θα πληρώσει για την αλήθεια που θα δεχτεί! Επειδή ο κάθε ένας μας γνωρίζει πόσο υψηλό είναι αυτό το αντίτιμο που καλείται να πληρώσει. Όλοι μας χρειαζόμαστε ακόμη κάποιες κρυψώνες για να βρίσκουμε ανάπαυση, μέχρι να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε ξανά τον ίδιο μας τον εαυτό! Οι εκλογικεύσεις, οι δικαιολογίες, ακόμη και τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας γίνονται το καταφύγιο μας! Όμως μόνο για λίγο!

Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιον που μας αποκρύπτει την αλήθεια τον λέμε υποκριτή, δηλαδή "ηθοποιό"! Και η υποκρισία, όπως κάθε καταξιωμένος ρολίστας, λατρεύει να αποκαλύπτεται, δίνοντας το φινάλε της, πάνω στη σκηνή, συνήθως όταν έχει όλα τα φώτα στραμμένα πάνω της και κοινό από κάτω!!!!!!!!!!

Γι αυτό και ο καλύτερος τρόπος για να την εμποδίσουμε να ανέβει στην σκηνή.....

......είναι να γίνουμε εμείς οι πρωταγωνιστές της ζωής μας!!!!!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Η Κβαντομηχανική της σχέσης!!!

 Σίγουρα θα έχουν υπάρξει στιγμές που έχουμε αναρωτηθεί γιατί μία σχέση  να είναι αποκλειστικά δυϊκή; Γιατί να μην μπορεί να εισέλθει και ένα τρίτο άτομο; Και η αλήθεια είναι ότι στην ακολουθία των αριθμών μετά το 2, έρχεται πάντα το 3! Όμως τότε τα πράγματα γίνονται πραγματικά πολύπλοκα!!! 

Το δεύτερο άτομο στη ζωή μας το χρειαζόμαστε όταν δεν μας καλύπτει ο εαυτός μας, και όταν το δεύτερο άτομο δεν μας καλύπτει έρχεται και το τρίτο. Τι θα γίνει όμως όταν δεν μας καλύψει ούτε και αυτό; Θα συνεχίσουμε να παίρνουμε όλη την αριθμητική ακολουθία;;;;;; 

Σε αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει ο Pauli*!

Ο Pauli, λοιπόν, θέτει ένα αξίωμα θεμελιώδες!! Λέει ότι στην Κβαντομηχανική τα ταυτόσημα σωματίδια που ανήκουν στο ίδιο φυσικό σύστημα είναι μη διακρίσιμα διότι περιγράφονται από αλληλεπικαλυπτόμενες κυματοσυναρτήσεις, κι επομένως είναι αδύνατον να πούμε ποιο είναι το πρώτο και ποιο είναι το δεύτερο!

Με πιο απλά λόγια; Είναι αδύνατο να υπάρξουν στο ίδιο σύστημα πάνω από δύο ηλεκτρόνια. Επιπλέον, αν δύο ηλεκτρόνια βρίσκονται στην ίδια ενεργειακή στάθμη υποχρεωτικά έχουν αντίθετο "spin", δηλαδή αντίθετη τροχιά θα μπορούσαμε να πούμε!  

Μία σχέση είναι και αυτή ένα σύστημα! Ένα σύστημα όχι με δύο ηλεκτρόνια αλλά με δύο άτομα που ξεκίνησαν από κάπου μέσα στο χάος και βρεθήκανε μαζί! Σε μία τέτοια σχέση που είναι προκαθορισμένη δεν μπορούν να υπάρξουν πάνω από δύο άτομα! Όταν υπάρξουν πάει να πει ότι τα δύο αρχικά άτομα έχουν ξεκινήσει να κινούνται σε αντίθετη πορεία το ένα από το άλλο! Και αυτή η πορεία οδηγεί στην απομάκρυνση!

(Κάπου εδώ θέλω να πω ότι ο κύριος λόγος που μελέταγα τόσο εντατικά Φυσική ήταν επειδή μου άρεσε η Καθηγήτρια!!!)

Σε ένα πλέγμα πολλών, ίσως δισεκατομμυρίων ατόμων, μπορεί κάποια ηλεκτρόνια να ανήκουν σε όλα τα άτομα.


Στο δικό μας όμως σύστημα...

....θέλουμε το δικό μας ηλεκτρόνιο μόνο για εμάς!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

*:Ο Wolfgang Ernst Pauli ήταν ένας από τους κορυφαίους θεωρητικούς φυσικούς του 20ου αιώνα και θεμελιωτής της Κβαντικής Θεωρίας.