Η Κβαντομηχανική της σχέσης!!!

 Σίγουρα θα έχουν υπάρξει στιγμές που έχουμε αναρωτηθεί γιατί μία σχέση  να είναι αποκλειστικά δυϊκή; Γιατί να μην μπορεί να εισέλθει και ένα τρίτο άτομο; Και η αλήθεια είναι ότι στην ακολουθία των αριθμών μετά το 2, έρχεται πάντα το 3! Όμως τότε τα πράγματα γίνονται πραγματικά πολύπλοκα!!! 

Το δεύτερο άτομο στη ζωή μας το χρειαζόμαστε όταν δεν μας καλύπτει ο εαυτός μας, και όταν το δεύτερο άτομο δεν μας καλύπτει έρχεται και το τρίτο. Τι θα γίνει όμως όταν δεν μας καλύψει ούτε και αυτό; Θα συνεχίσουμε να παίρνουμε όλη την αριθμητική ακολουθία;;;;;; 

Σε αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει ο Pauli*!

Ο Pauli, λοιπόν, θέτει ένα αξίωμα θεμελιώδες!! Λέει ότι στην Κβαντομηχανική τα ταυτόσημα σωματίδια που ανήκουν στο ίδιο φυσικό σύστημα είναι μη διακρίσιμα διότι περιγράφονται από αλληλεπικαλυπτόμενες κυματοσυναρτήσεις, κι επομένως είναι αδύνατον να πούμε ποιο είναι το πρώτο και ποιο είναι το δεύτερο!

Με πιο απλά λόγια; Είναι αδύνατο να υπάρξουν στο ίδιο σύστημα πάνω από δύο ηλεκτρόνια. Επιπλέον, αν δύο ηλεκτρόνια βρίσκονται στην ίδια ενεργειακή στάθμη υποχρεωτικά έχουν αντίθετο "spin", δηλαδή αντίθετη τροχιά θα μπορούσαμε να πούμε!  

Μία σχέση είναι και αυτή ένα σύστημα! Ένα σύστημα όχι με δύο ηλεκτρόνια αλλά με δύο άτομα που ξεκίνησαν από κάπου μέσα στο χάος και βρεθήκανε μαζί! Σε μία τέτοια σχέση που είναι προκαθορισμένη δεν μπορούν να υπάρξουν πάνω από δύο άτομα! Όταν υπάρξουν πάει να πει ότι τα δύο αρχικά άτομα έχουν ξεκινήσει να κινούνται σε αντίθετη πορεία το ένα από το άλλο! Και αυτή η πορεία οδηγεί στην απομάκρυνση!

(Κάπου εδώ θέλω να πω ότι ο κύριος λόγος που μελέταγα τόσο εντατικά Φυσική ήταν επειδή μου άρεσε η Καθηγήτρια!!!)

Σε ένα πλέγμα πολλών, ίσως δισεκατομμυρίων ατόμων, μπορεί κάποια ηλεκτρόνια να ανήκουν σε όλα τα άτομα.


Στο δικό μας όμως σύστημα...

....θέλουμε το δικό μας ηλεκτρόνιο μόνο για εμάς!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

*:Ο Wolfgang Ernst Pauli ήταν ένας από τους κορυφαίους θεωρητικούς φυσικούς του 20ου αιώνα και θεμελιωτής της Κβαντικής Θεωρίας.

Τι είναι αυτό που μας ενώνει....

Τι είναι αυτό που μας φέρνει κοντά; Τι είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε να είμαστε με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο; Να θέλουμε να τον κλείσουμε μέσα μας και να μη βγει ποτέ;


Ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο λέει ότι οι άνθρωποι κάποτε είμασταν ένα! Είχαμε ένα σώμα, τέσσερα πόδια και χέρια, δύο κεφάλια και μία ισχυρή καρδιά! Ήμασταν απόλυτα ευτυχισμένοι και δυνατοί. Υπήρχαν τρία φύλλα: το αρσενικό που ήταν γέννημα του ηλίου, το θηλυκό που ήταν γέννημα της γης και το ανάμεικτο, της σελήνης! Ο Δίας που δεν ήθελε οι άνθρωποι να είναι τόσο ισχυροί αποφάσισε να τους συντρίψει, και το έκανε! Τους έκοψε στη μέση για να αποδυναμωθούν, και έκτοτε οι άνθρωποι έχουν ένα σώμα, δύο χέρια και πόδια, ένα κεφάλι και μισή καρδιά!

Οι άνθρωποι είμαστε μισοί! Ο καθένας μας είναι ένα "ημίτομον ανθρώπου", σχισμένος όπως είναι από ένας σε δύο! Και από τότε αναζητάμε το άλλο μισό της καρδιάς μας, και από δύο να γίνουμε ένα ξανά! Από τότε ο έρως είναι ριζωμένος στη φύση μας. Επειδή αυτό είναι ο έρωτας: ο πόθος μας να γυρίσουμε στην ολότητα της αρχικής μας κατάστασης!

Υπάρχει άραγε το άλλο μας μισό κάπου; Και τι θα γίνει αν το άλλο μας μισό βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου; Θα το βρούμε ποτέ; Και αν το βρούμε, θα το αναγνωρίσουμε; Και αν δεν το αναγνωρίσουμε και φύγει, θα χαθεί η μοναδική μας ευκαιρία να ζήσουμε πραγματικά ευτυχισμένοι; Μήπως όμως το έχουμε και δεν το έχουμε καταλάβει;

Πολλοί νέοι αναλυτές αρνούνται τη σοβαρότητα των λόγων του Πλάτωνα λέγοντας πως ήταν ένας αστεϊσμός του Αριστοφάνη! Όμως μήπως και αυτοί φοβούνται να ρωτήσουν τον εαυτό τους τα παραπάνω ερωτήματα;

Η πραγματικότητα είναι ότι μπορεί να είναι παραπάνω από ένας οι άνθρωποι που θα μας κάνουν να νιώσουμε ολοκληρωμένοι! Ή μπορεί να μας πάρει δεκάδες αποτυχημένες προσπάθειες μέχρι να βρούμε το άλλο μας μισό, ή ακόμα να μην το βρούμε και ποτέ!

Σημασία όμως δεν έχει πού είναι το άλλο μας μισό, ή πόσο θα μας πάρει μέχρι να το βρούμε! Σημασία έχει πόσο έτοιμοι είμαστε να αφήσουμε το τωρινό μας "Ένα" και να συγχωνευθούμε σε μία νέα κατάσταση. Επειδή ως γνωστόν, όταν δύο άτομα ενώνονται δημιουργείται έκρηξη, τόσο ισχυρή που μπορεί να διαλύσει τα πάντα γύρω της!








Σημείωση: Λίγα λεπτά αφού δημοσίευσα αυτήν την ανάρτηση χτύπησε το τηλέφωνο μου. Ήταν το δικό μου άλλο μισό που έχει γεννηθεί αρκετά χιλιόμετρα μακρυά μου!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Λάθος οδηγίες....

Το μήνυμα που μου έστειλε η φίλη μου έλεγε καθαρά τον αριθμό 10! Την οδό την είχα βρει, τον αριθμό τον είχα βρει, αλλά το μαγαζί που θα έμπαινα δεν ήταν εκεί!!! Ρώτησα έναν σερβιτόρο ενός άλλου μαγαζιού, πού είναι αυτό που ψάχνω και εκείνος μου είπε να προχωρήσω πιο κάτω...πολύ πιο κάτω! Όταν τον ρώτησα δε με κοίταξε καν, ίσως δεν του άρεσε που έψαχνα κάτι άλλο, ίσως το πήρα εγώ έτσι, όμως πίστεψα ότι μου έκανε πλάκα. Ακολούθησα τις οδηγίες του πεπεισμένη ότι με δούλεψε και ήμουν έτοιμη να γυρίσω πίσω να λογομαχήσω μαζί του ( λεσβία γαρ, μη μου την βγει και κανένας!!!)! Μετά από 10 λεπτά περπάτημα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, βρήκα φώτα και πλήθος κόσμου. Μετά από 2-3 μαγαζιά βρήκα και αυτό που έψαχνα (παρεμπιπτόντως, ήταν στο 38, πού το είδε η άλλη το 10 ούτε που ξέρω!!!).
Ο σερβιτόρος είχε δίκιο, εγώ όμως τον αμφισβήτησα! Ήθελα να τον αμφισβητήσω, ήθελα να πιστέψω αυτό που νόμιζα, για να μπορώ να κάνω αυτό που θέλω μετά. Τις ίδιες όμως σκέψεις μου περιέγραψε εκείνο το βράδυ και η φίλη μου για μία κοπέλα που ήθελε, αλλά χωρίς να είναι ξεκαθαρισμένο από την άλλη κοπέλα το «πώς» (σύμφωνα πάντα, με τα λεγόμενα της φίλης μου)!



Όμως λάθος οδηγίες δίνονται και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Και ή που είμαστε αυτές που αποπροσανατολίζουν, ή που είμαστε αυτές που χάνουν τη μετάφραση! Ίσως επειδή το αντίτιμο της αλήθειας είναι πολύ βαρύ για να το διαχειριστούμε την εκάστοτε στιγμή. Και τελικά, έρχεται η ώρα που αναρωτιόμαστε: «Αυτό είναι που κάνουμε; Δημιουργούμε τις σχέσεις και τα συναισθήματα που θέλουμε;»

 

Όλοι έχουμε φτιάξει μια εικόνα για την πραγματικότητα και την κυνηγάμε. Μερικές φορές όμως, για να γίνουμε πραγματικά ευτυχισμένοι, πρέπει ν’ αφήσουμε αυτή την εικόνα στην άκρη και να προσπαθήσουμε να δούμε ότι και η πραγματικότητα…

αυτό που είναι, είναι !!! 

  

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Χωριζόμαστε από αποστάσεις και ενωνόμαστε με γραμμές...

 Ένα βράδυ διάλεξα το ίντερνετ για να επικοινωνήσω με κόσμο. Και κυρίως με Gay κόσμο. Δεν ήξερα ούτε ένα chat room, πήρα τηλέφωνο έναν φίλο μου και μου είπε έναν χώρο. Πήγα λοιπόν εκεί, σε μία σελίδα όπου ήμουν μόνο εγώ και ένα άλλο παιδί, μιλήσαμε και μου είπε την ιστορία του μέσα σε λίγα Kbyte. Ήταν γκέι, είχε μιλήσει σε όλους για τον εαυτό του, σε όλους εκτός από την δίδυμη αδελφή του!!!!!!  Εκείνος μου είπε για ένα άλλο site, όπου υπάρχουν περισσότεροι χρήστες. Πήγα και εκεί, όπου με βρήκε μία κοπέλα και με οδήγησε σε ένα άγνωστο, μέχρι εκείνη τη στιγμή πρόγραμμα: το mRC.
Και εκεί βρήκα κάποιες ενδιαφέρουσες γυναίκες για να μιλήσω. Μόνο για να μιλήσω, μόνο για να δω πώς είναι να βρίσκομαι σε έναν χώρο, ανώνυμα ενωμένη με άλλες λεσβίες. Μετά από ώρα το κουτάκι από κάτω αναβόσβηνε με ένα γνώριμο αλμοδοβαρικά όνομα! Μέσα σε λιγότερο από μισή ώρα ανταλλάξαμε τηλέφωνα. Σε μία άλλη γλώσσα ήμασταν δύο απομακρυσμένα τρισδιάστατα σχήματα που στέλναμε δεδομένα η μία στην άλλη μέσω ψηφιακών γραμμών, υψηλών ταχυτήτων!

Οι σχέσεις βρίσκουν εφαρμογή και στην γεωμετρία!!! Οι άνθρωποι είμαστε σημεία, χωριζόμαστε από αποστάσεις και ενωνόμαστε με γραμμές. Χωριζόμαστε από αποστάσεις γεωγραφικές, διανυσματικές ή και χρονικές. Ακόμα και αποστάσεις που θέτουμε εμείς οι ίδιοι, όπως είναι η μοναξιά, το κρυφτό και η απομόνωση. Ενωνόμαστε όμως από γραμμές. Γραμμές τηλεφωνικές, διαδικτυακές, οδικές, ψυχικές. Ακόμα και άλλες πιο ευφάνταστες!




Η μεγαλύτερη απόσταση είναι αυτή μεταξύ δύο ανθρώπων....

....το μόνο που χρειάζεται είναι πάρουμε τον χάρακα μας και να χαράξουμε τη γραμμή που θα τη διασχίσει !!!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Τι τραβάω για αυτό το Σεξ!!!!

Το σεξ είναι σαν το φαγητό! Δεν απαραίτητο, παρά μόνο όταν δεν το έχεις!

Για αυτό όταν θέλουμε να "ρίξουμε" τη γυναίκα που θα μας το προσφέρει την πηγαίνουμε κατευθείαν σε ένα εστιατόριο! Σε κάποιες περιπτώσεις και το ποπ-κορν του σινεμά πιάνει! Και έτσι ξεκινάει ένα ατελείωτο κυνηγητό θύτη-θύματος, χωρίς να συνυπολογίζουμε βεβαίως τις απώλειες, όπου κύριος αυτοσκοπός είναι αυτό το περιβόητο σεξ! Και όλο αυτό για να καταλάβουμε τελικά ότι το σεξ είναι το υποκατάστατο της σοκολάτας!
Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να γλυτώσουμε με μία απλή επίσκεψη στο κοντινότερο περίπτερο!!!

 Όλα που αφορούν το σεξ μπορούν να αποφευχθούν, από το να το ξανακάνεις με το ίδιο πρόσωπο, τη δημιουργία σχέσης έως και τα προκαταρκτικά. Ένα δεν αποφεύγεται: το πρώτο ραντεβού! Και καλά, τώρα που έχω το σεξ μέσα στο σπίτι μου, υπήρχαν όμως μέρες που στεκόμουν μπροστά στον καθρέφτη, έχοντας αλλάξει τουλάχιστον 4 συνδυασμούς ρούχων να σκέφτομαι:

Τι τραβάω για αυτό το ΣΕΞ!!!

Τα πρώτα ραντεβού μπορούν να προσδιοριστούν από τις καταστάσεις που τα συνοδεύουν! Για παράδειγμα υπάρχει αυτό του "Εγκεφαλικού", επειδή εκεί που είσαι με την κοπέλα, έρχεται ξαφνικά η παλιά σου κολλητή ή η συμφοιτήτρια στην οποία έχεις συστηθεί ως straight! Και επειδή το σύμπαν έχει πολύ χιούμορ (εγώ σπάνια το εκτιμώ βέβαια), κάνει τη Super Guest Star εμφάνισή της η πρώην!!! Για αυτό όταν κλείνεις την πόρτα στην πρώην να βεβαιώνεσαι ότι έχεις αλλάξει κλειδαριά!
Υπάρχει επίσης το "Αργό", όπου μας παίρνει 3 μέρες μέχρι να καταλήξουμε στο κρεββάτι ή σε όποιο άλλο έπιπλο. Αλλά και το "Σφηνάκι", δηλαδή αυτό που ανάμεσα στο κυρίως και το γλυκό, έγινε μία γρήγορη επίσκεψη στις τουαλέτες, οπότε το ραντεβού ολοκλήρωσε τον σκοπό του χωρίς να χρειαστεί να πιεις και ποτό μετά!
Το επόμενο, είναι το ραντεβού "Εγκέλαδος", σε αυτό δηλαδή που συμβαίνουν όλα τα δεινά της ανθρωπότητας και το μένος της φύσης! Από πλημμύρες, μέχρι φωτιές, από σεισμούς μέχρι έφοδο της αστυνομίας και τελειώνει με την παραβίαση του αυτοκινήτου σου! Το αγαπημένο μου όμως, είναι αυτό του "Μπαλαντέρ", δηλαδή αν δε σου κάτσει η κοπέλα που έχεις βγει μπορείς να πάρεις πάντα το τηλέφωνο μίας άλλης. Είσαι ήδη έξω, σε ραντεβού (με άλλη αλλά δεν πειράζει), όλα τα παραπάνω δεινά έχουν ήδη συμβεί οπότε δε θα επαναληφθούν!!

Αυτό είναι το ωραίο με τη ζωή, μας δίνει ποικιλία. Μας δίνει επιλογές στο να βρούμε αυτό που θέλουμε, όπως το θέλουμε και να ανταποκριθούμε σε αυτό. Όμως οι τόσες επιλογές έχουν και δυσκολία....

Γι’ αυτό κι όταν τα καταφέρουμε, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία !!!!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"

Παράλληλοι Ρόλοι

Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο। Μίλαγα με ένα συγγενικό πρόσωπο, όχι δικό μου, αλλά της κοπέλας μου!! Άκουσα για 30κοστή φορά να τη βοηθήσω να βρει ένα καλό παιδί και έθρεψα την ικανοποίηση που νιώθουν οι μεγάλοι όταν "ψαρεύουν" για το αν το Μωρό μου έχει σχέση με κανέναν παντρεμένο και το κρύβει! Επίσης να μην ξεχάσω να της μιλήσω για να "βάλει μυαλό", να γίνω κουμπάρα της και να τη βοηθήσω να διαλέξει προσκλητήρια και μπομπονιέρες σαν καλή "κολλητή" φίλη που είμαι!!! Επειδή για το 90% των γνωστών μας είμαι η Κολλητή!!

Παράλληλοι Ρόλοι!!

Το να είσαι το ένα μέρος μίας σχέσης, οποιασδήποτε σχέσης είναι ένας ρόλος από μόνος του. Τι γίνεται όμως όταν αυτός συνυπάρχει διακλαδιζόμενος ανάλογα με το κοινωνικώς αποδεκτό και με τον ρόλο της Κολλητής ή της Συγκάτοικου ή αυτής που το όνομά της αλλάχτηκε ξαφνικά σε αντρικό (και καλά να ταιριάζει, πχ. Γιάννα σε Γιάννης, αλλά αν σε λένε Άννα και ξαφνικά ακούς το Γιώργος;;;!!!!) ή αυτής της Άγνωστης που παίρνει κατά λάθος τηλέφωνο.

Έχουμε αναλογισθεί, άραγε, πόσους ρόλους κατέχουμε δίνοντας χωροχρονική αποκλειστικότητα μόνο σε αυτό;
Θυμάμαι μία άσκηση στη Γλώσσα του Δημοτικού που μας ζήταγε να συμπληρώσουμε μέσα σε τρεις διαφορετικούς κύκλους, τρεις διαφορετικούς ρόλους που έχουμε. Τότε συμπλήρωσα Κόρη, Μαθήτρια, Φίλη. Τίποτε άλλο δε σκεφτόμουν ότι είμαι. Ένας τριαδικός εαυτός που με κρατούσε ασφαλισμένη μέσα στην αθωότητα της παιδικότητάς μου. Τώρα οι κύκλοι πλήθυναν και απέκτησαν δικά τους κουτάκια που κάθε ένα είναι ένας ρόλος και οι υπο-ρόλοι του! Της κόρης, της μικρότερης αδελφής, της μεγαλύτερης αδελφής, της φίλης, της πραγματικής φίλης, της εχθρού, της συντρόφου, της ερωμένης, της εργαζομένης, της εργοδότριας, του κομματιού ενός συστήματος! Ρόλοι που μου ανατέθηκαν μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκα ή και ρόλοι που διάλεξα επειδή με βόλευαν ή επειδή γούσταρα!



Κουστούμια τσαλακωμένα ή ατσαλάκωτα, που φορέθηκαν για μια στιγμή ή για ολόκληρη ζωή. Που φορέθηκαν και έλαμψαν πάνω στη σκηνή ή που έμειναν κρυμμένα μέσα στην ντουλάπα μου.

Δεν εξετάζω όμως ποιος ήταν ο ράφτης ή ο σκηνοθέτης. Επειδή όποιος και αν είναι αυτός που μας έχει κάνει την ανάθεση....

στο τέλος εμείς επιλέγουμε πώς θα τους φορέσουμε!!!

"Νέα, γυναίκα, λεσβία.... ψάχνεται!!!"